ببینید جدا بعضی دقایق دلم میخواد جیغ بزنم و فاصله ام با فروپاشی روانی
اندازه سر 1یه که حتی دیده نمیشه...
و میدونید چند وقت پیش این اتفاق افتاد و نه نمیخوام با افتخار بگم ولی
برام جالبه که جیغ و گریه و عصبانیت باعث شدن صورتم دونه های قرمز ریز
به اندازه سر سوزن بزنن (مثل کک و مک!) انگار تک تک فروپاشی هایی که باید
اتفاق میافتاده و نیوفتاده جمع شدن و و یکباره برون ریزی کردن شاید تعداد
دونه های قرمز تعدد فروپاشی هایی بودن که اتفاق نیوفتادن!
چرایی و خلاصه و اما که میگذرن دونه ها محو میشن آروم میشیم و دوباره و
دوباره همون حس هارو تجربه میکنیم بار دیگه در لول دیگه مجبوریم
خودمونو نگه داریم و بکشونیم رو زمین چونکه غم و اندوه فراموش نمیشن و
تا ابد حس دلت میخواد جیغ بکشی یا بمیری بهت چنگ میزنن!
برچسب:
نویسنده: النا قاسمی